17
İlk buluşma öyle hafife alınacak bir şey değil. İnsanlar çoğu zaman “akar gider” sanıyor ama işin özü detaylarda saklı. Doğru yapılan küçük hamleler, büyük fark yaratıyor.
- Her şey ortamla başlar. Gürültülü, kalabalık, sürekli bölünen yerler iletişimi bozar. Amaç hava atmak değil, konuşabilmek. Rahat bir ortam, rahat bir sohbetin önünü açar.
- İlk karşılaşmada gülümseme şart. Zoraki değil, samimi. Göz teması önemli ama ayarında. Ne dik dik bakacaksın ne de kaçacaksın. “Buradayım ve seni dinliyorum” mesajını gözlerinle vereceksin.
Odanın düzeni bile konuşmayı etkiler. Karşılıklı oturmak, sohbeti ciddileştirir. Yan yana oturmak için acele etme. Her şeyin bir zamanı var. - En güçlü hamlelerden biri: Can kulağıyla dinlemek. İnsanlar dinlenildiğini anlar. Zihnin başka yerdeyse, bu hissedilir. “Ne cevap vereceğim?” diye düşünmek yerine, anlatılanı anlamaya odaklan.
- Sessizlikten korkma. Her sessizlik kötü değildir. Bazen düşünmek içindir, bazen hissetmek. Panikleyip konuyu değiştirmek yerine, o anı doğal karşıla. Bu özgüven göstergesidir.
- Sohbeti yüzeyde bırakma ama zorla da derinleştirme. Doğru sorular, doğru zamanda sorulur. Açık uçlu sorular işe yarar. Köşeye sıkıştıran değil, alan açan sorular sor.
- Paylaşım dengesini koru. Sadece soru sorarsan sorguya döner. Sadece kendini anlatırsan monoloğa. Bir sen, bir o… Bu denge güven oluşturur.
- “Biz dili” küçük ama etkilidir. Arada bir kullanıldığında yakınlık hissi yaratır. “Aynı taraftayız” mesajı verir. Abartmadan, doğal şekilde.
- Buluşma sonrası mesajlaşma ve arama meselesine gelince… Sürekli yazmak, sürekli aramak baskı yaratır. Az ama öz. Günün içinden küçük bir detay, sohbetten bir gönderme her zaman daha etkilidir.
Unutulmamalıdır ki, ilk buluşma bir sonuç değil, bir başlangıçtır. Hızlanmak da yavaşlamak da iletişimi bozar. Doğal akışta kalmak, en sağlam yoldur. İnsan, yanında rahat hissettiği kişiyi unutmaz. Büyük numaralara gerek yok. Samimiyet, dikkat ve denge… Sonra akışına bırak
