Birçok erkeğin kadınlarla iletişimde yaşadığı temel çıkmaz, “Yanına gidince ne konuşacağım?” sorusunda düğümlenir. Ama mesele çoğu zaman konu bulmak değildir; zihin o ana hazır değildir. İnsan sohbeti “sahada” üretmeye çalışınca tıkanır. Hoş muhabbet bir insan olmak doğuştan gelmez, spor ya da enstrüman gibi çalışılarak gelişir. Zihin kelimelerle düşünmeye alıştıkça çağrışım üretir, hikâye kurar ve duygu taşır; konuşma da doğal biçimde akar.
Zihni sahadan önce hazırlamak
Sohbeti orada üretmeye çalışmak yerine, zihni önceden “konuşmaya yatkın” hale getirmek gerekir. Akıcılık, anlık ilham değil, ön hazırlığın sonucudur.Kelime çağrışımıyla tıkanmayı kırmak
Rastgele bir kelimeden yola çıkıp bağlantılar kurma çalışmaları zihni hızlandırır. Böylece konu kitapken seyahate, oradan da çocukluk anılarına kaymak doğal hale gelir.Hikâye anlatma pratiğiyle akışı güçlendirmek
Kadınlar düz bilgi aktaran değil, yaşanmışlık hissi veren anlatımı sever. Hikâyenin gerçek olup olmamasından çok, anlatıcının rahatlığı ve akış önemlidir. Bir dakika durmadan konuşabilmek, özgüvenin sessiz göstergesidir.“Rezillik” korkusunu tersine çevirmek
“Saçmalarsam rezil olurum” düşüncesi en büyük kilittir. Oysa sohbet kusursuzlukla değil doğallıkla çekici olur. Ufak abartılar, mizah ve küçük mantık hataları bile anlatımı canlı kılar.Duygu ekleyerek cümleyi hikâyeye çevirmek
Aynı cümleyi düz söylemekle merak/heyecan katarak söylemek arasında büyük fark vardır. “Yarın işe gideceğim” bile doğru duygu ile aktarılınca hikâye gibi duyulur.Konu yerine tona odaklanmak
Konu sandığın kadar önemli değildir. Ne anlattığın değil, nasıl anlattığın akılda kalır. Bu yüzden ağır-sorgulayıcı başlıklar yerine hafif ve keyifli konular sohbeti daha iyi taşır.İlk izlenimi küçük detaylarla güçlendirmek
Temiz ve kişiliğine uygun tarz, sıradan olmayan bir ortam, sohbeti taşıyacak laf akışı ve birlikte yaratılan küçük anılar iz bırakır. Tek seferden çok, tekrar eden küçük temaslar bu izi kalıcı yapar.Sonuç: Etkilemeye değil, ifade etmeye çalışmak
Kadınlarla rahat iletişimin yolu etkileme çabasından değil, kendini ifade etmeyi öğrenmekten geçer. Zihin hazır olduğunda kelimeler kendiliğinden gelir.
