Birine ilgi duymak, iletişimi başlatır; ama iletişimi taşıyan şey çoğu zaman güven ve tutarlılıktır. İlgi dalgalanabilir. İnsan bazen yoğun olur, bazen yorgun olur. Fakat güven, küçük davranışların toplamından oluşur.
Güven nasıl oluşur?
Güven genellikle büyük sözlerle değil, küçük davranışlarla kurulur. “Ben seni önemsiyorum” demek yerine, gerçekten önemseyen davranışlar göstermek daha etkili olur: Açamadığın telefonlara zamanında dönmek, gereksiz oyunlara girmemek, net olmak.
Tutarlılık neden çekicidir?
Tutarlılık, karşı tarafa bir “öngörü” sağlar. İnsan zihni belirsizliği sevmez. Tutarlı biriyle konuşurken beyin rahatlar: “Bu insanın tavrı üç gün sonra da aynı olacak.” rahatlığı, bağ kurmayı kolaylaştırır.
Belirsizlik neden yorucudur?
Bir gün çok yakın, ertesi gün buz gibi… Bu dalgalanma, karşı tarafta sürekli analiz yapmaya sebep olur. “Ne oldu?” “Bir hata mı yaptım?” “Şimdi ne demek istiyor?” İletişim bir noktadan sonra sohbet olmaktan çıkar, zihinsel bir sınava dönüşür.
Bir dipnot
Birini etkilemek çoğu zaman kendini göstermek gibi anlaşılır. Oysa kendini göstermek çoğu zaman çoğu yerde itici gözükür. Daha derin bir etki için karşı tarafa şunu hissettirebilmek gereklidir: “Burada bir düzen var. Bu insanın bir karakter çizgisi var, sınırları var.” bu doğrultu, kısa heyecanlardan daha uzun yaşar.
Son söz
İletişimde ilgi güzeldir, başlangıçtır, olmazsa olmazdır. Ama güven ve tutarlılık yoksa ilgi tek başına yetmez. İyi bir iletişim, sözden çok davranışla büyür.
